KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2006/2840 E., 2006/4211 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2006
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı ...T.A.Ş. (Temlik Alan RCT Varlık Yönetim A.Ş.) ile davalılar 1-...2-... arasındaki davadan dolayı İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16.6.2005 gün ve 2004/518-2005/383 sayılı hükmü onayan Dairemizin 27.2.2006 gün ve 2005/7586-2006/1024 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARA R-
Dava, İİK.nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılmış tasarrufun iptâli istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin 5.4.2006 tarihli kararı ile borçlu hakkında verilmiş kat’i ya da geçici aciz vesikasının bulunmaması nedeniyle davanın esasına girilemeyeceği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uygun olarak verilen ikinci kararı davacı vekili temyiz etmiş Dairemizin 27.2.2006 tarihli onama kararına karşı davacı vekili karar tashihi talebinde bulunmuştur.
19.10.2005 tarihinde kabul edilen ve 01.11.2005 tarihli Resmi Gazete'nin mükerrer sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun geçici 13. maddesinde fon alacaklarının tahsiline ilişkin olarak açılan tasarrufun iptâli davalarında aciz vesikası aranmayacağı, geçici 16. maddesinde de fon lehine getirilen hükümlerin makable şamil olduğu açıklanmıştır. Mahkemece bozmaya uygun olarak verilen ikinci karar tarihinden sonra kabul edilip yürürlüğe giren yasa değişikliği ile fon alacakları bakımından aciz belgesi zorunluluğu ortadan kaldırıldığından mahkemece davanın esası hakkında inceleme yapılıp bir karar verilmelidir.
Mahkemece verilen karar yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşıldığından davacı vekilinin karar tashihi talebinin kabulü ile mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2006/2840, K. 2006/4211, 5 Temmuz 2006 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama