Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2006/371 K.2006/3186

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, İİK.nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılmış tasarrufun iptâli istemine ilişkindir. Mahkemece aciz belgesi yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Tasarrufun iptâli davalarının dinlenebilmesinin ön koşulu, geçici (İİK. 105. madde) veya kesin (İİK. 143. madde) aciz belgesi bulunmasıdır. Bu davalardan amaç, borçlarını ödemede acze düşen borçlunun malvarlığını eksiltmek amacıyla yaptığı tasarrufların butlanına hükmetmektir. Dava ön koşulu olarak aciz belgesi aranmasının nedeni budur. Başka bir anlatımla borçlunun aciz durumunun varlığı sabit olmalıdır.

Somut olayda, her ne kadar borçlunun adresinde haciz yapılamamış ise de takip dosyası içeriğinden borçlu hakkında 52 ayrı takip bulunduğu sabittir. Haciz ihbarnamelerine verilen cevaplarda borçlunun haczedilecek bir alacağı olmadığı anlaşılmaktadır. Yine borçlu şirket yetkilisi, şirketin borcu karşılar ölçüde menkul ve gayrimenkulunun bulunmadığını bildirmiştir. Bu durumda borçlunun aciz halinin varlığı kabul edilmelidir.

Davanın esasına gelince; lehine tasarrufta bulunulan ..., borçlu şirkette çalıştığını, şirketin durumunu yakından bildiğini imzalı beyanıyla 09.02.2004 tarihli duruşma zaptında açıkladığına göre tasarrufun muvazaalı yapıldığı açıktır (İİK. 280. madde). Yaptığı ödemelere ilişkin ayrıca belge de sunmamıştır. Tüm bu nedenlerle davanın kabulü yerine aciz belgesi bulunmadığından bahisle reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Kabule göre de, dava önkoşul yokluğundan reddedildiği halde maktu vekalet ücreti yerine nispî ücrete hükmedilmiş olması da Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7. maddesine aykırıdır.