Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2006/460 K.2007/1435

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili için yapılan ilamsız icra takibine itiraz üzerine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanmış 07.09.2004 tarihli sözleşmenin özel şartlar bölümünde ödemelerin vadesinde yapılmaması halinde davalı iş sahibinin aylık %6 vade farkı ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.11.1999 gün 1998/19-933 Esas, 1999/950 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 16.05.2005 gün 2004/5199 Esas 2005/3012 Karar sayılı kararlarına göre vade farkı faiz değildir.

Temerrüt tarihine kadar uygulanması mümkün olup, temerrüt tarihinden itibaren asıl alacağa eklenmek suretiyle temerrüt faizi uygulanır.

Somut olayda kabul edilen asıl alacak ile takip tarihine kadar hesaplanan vade farkı alacağı toplamına takip tarihinden itibaren istenilen aylık %6 faizin yasal faiz oranından fazla olması nedeniyle değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle takibin devamına karar verilmesi gerekirken, vade farkının akdi faiz niteliğinde olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.