Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2006/4866 K.2007/843

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, İİK.nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca tasarrufun iptâli istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının istihkak prosedürü içinde olayı çözmesi mümkün olup, devir işlemlerinin iptâlini istemekte hukuki yararı bulunmadığından bahisle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

İptâl davalarının konusunu tasarruf işlemleri oluşturur. Kural olarak iptâl davasına konu edilen tasarruflar muvazaalı akitlerden farklı olarak geçerlidir. İptâl davasının sübutu halinde davaya konu teşkil eden mal üzerinde cebri icra işlemlerine devam edilebileceğinden alacaklı mülkiyet ile ilgili kayıt düzeltilmesine gerek olmaksızın haciz ve satış işlemlerine devam ederek alacağını tahsil etme imkânını elde eder.

İİK.nun 85/2-96/1 maddelerinde düzenlenen istihkak iddiasında istihkak davası açılmadan önce haczedilen mal üzerinde mülkiyet veya rehin gibi sınırlı bir ayni hak ileri sürülmektedir. İstihkak davasının (İİK. 97/6-9, 99 madde) amacı ise haczin belli bir hak iddiasına karşı geçerli olup olmadığının tesbitidir. Alacaklı tarafından açılacak istihkak davasında alacaklı üçüncü kişiye yapılmış geçerli bir tasarruf bulunmadığını iddia ve ispat etmesi gerekeceğinden geçerli bir tasarruf hakkında açılacak istihkak davasından olumlu sonuç alması mümkün değildir.

Eldeki davada, alacaklı devir işlemlerinin alacaklılara zarar vermek ve mal kaçırmak kastıyla yapıldığını ileri sürerek tasarrufun iptâlini istediğine göre, borçlunun 3. kişiye yaptığı tasarrufun geçerli olduğunu kabul etmiş sayılmalıdır. Bu durumda davacının tasarrufun iptâli davası açmakta hukuki yararı bulunduğundan işin esasının incelenip taraf delilleri toplandıktan sonra, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.