Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2006/4930 K.2007/5916

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Birleşen davalar 6 Nisan 1998 tarihli asıl ve 15.03.2002 tarihli ek sözleşmeler uyarınca eserin zamanında teslim edilmemesi sebebiyle oluşan kira kaybı alacağının tahsili istemiyle açılmış, mahkemece her iki davanın da kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle tapu üzerine konulan tedbir kararının uygulanmasından sonra ek sözleşme yapılmakla ve sözleşmede tedbirin etkilerinden sözedilmemiş olmakla bu tarihten önceki gecikme nedenlerine dayanılamayacağına göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ek sözleşmede davacının imzası bulunmamakta ise de, dava bu sözleşmeye dayanılarak açılmış ve davalı da bu hususa itiraz etmemiş, böylece tarafların ek sözleşmenin varlığı hakkında iradeleri birleşmiştir. Ek sözleşmenin yapılması ve 30.06.2001 ilâ 30.08.2002 tarihleri arasındaki işleyen kira alacağından vazgeçilmesi sözleşmede yer almayan imalâtların yapılacak olmasından dolayıdır. Davalı bu süre içerisinde inşaatı teslim edemediğinden arsa sahibi gecikilen sürede oluşan gecikme alacaklarını tahsil edebileceğine

göre varsa davalı yüklenicinin de sözleşme dışı yaptığı imalâtın bedelinin alacaktan mahsup olunması lazım gelir. Bu nedenle mahkemece fazla imalâtın bedeli dava tarihlerindeki rayiçlerine göre belirlenip davacı alacağından mahsup edilmelidir. Bunun dışında mahkemece hem dövizin fiili ödeme tarihindeki TL karşılığına hükmedilmesi ve ayrıca bu meblağa dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması doğru olmamıştır. Mahkemece döviz cinsinden alacağa dava tarihinden itibaren işleyecek döviz faizi toplamının fiili ödeme tarihindeki TL karşılığına hükmedilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması uygun bulunmuştur.