Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2006/6317 K.2007/5247

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR

Davada, .....burnu mevkiinde kain tapunun 888 parselinde kayıtlı iken 1019 parseline revizyon gören taşınmaz tapusunun iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmesi istenmiş, davacı vekili bilahare verdiği ıslah dilekçesi ile iptâl isteminin 1018 ve 1019 parsellerle ilgili olduğunu belirtmiştir. Mahkemece ıslah yoluyla müddeabihin değiştirilemiyeceği görüşüyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yukarıda kısmen açıklandığı üzere taraflar arasında 01.07.1977 de imzalanan sözleşme uyarınca 888 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davalı tarafından inşaat yapılmak üzere anlaşma yapılmıştır. Bu parsel bilahare 1018 ve 1019 nolu parsellere ayrılmış ve yapı 1018 parsel üzerinde kurulmuştur. Davada yüklenici ediminin yerine getirildiği ileri sürülerek tapu iptâli ve tescili talep olunmuştur.

Olayda müddeabihin değiştirilmesi sözkonusu olmayıp düşülen maddi bir hatanın düzeltilmesi için ıslah talep olunmuştur. Müddeabihin artırılması da talep edilmiş değildir. Esasen ıslah yoluyla müddeabihin artırılamayacağına ilişkin HUMK’nın 87. maddesindeki hüküm Anayasa Mahkemesi’nin 20.07.1999 gün ve E:1999/1, K:20.07.1999 sayılı kararı ile iptâl edilmiştir. Böylece müddeabihin artırılamayacağına dair madde hükmü yürürlüğünü yitirmiştir.

Bu durumda mahkemece, daha önceden yanlar arasında görülüp kesinleştiği anlaşılan aynı mahkemenin 1989/457 E., 1999/440 K.sayılı dosyasındaki belirlemeler de dikkate alınarak davanın esasının incelenip sonuçlandırılması gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru olmamış kararın bozulması uygun görülmüştür.