Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2006/728 K.2006/3761

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... ve ... vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı ... ile davalı ... ... vekili avukat .... ..., davalı ... vekili avukat ... .... Davalı ... vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmekle dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR

Dava, Antalya 2. Noterliğince doğrudan düzenlenen 01.05.1991 günlü ve 14192 yevmiye numaralı “Düzenleme Gayrimenkul Satış Vaadi ve İnşaat Sözleşmesi”ne dayalı olarak açılmış olup, Antalya Merkez Demircikara Mahallesinde bulunan 5804 ada 11 parsel sayılı olarak tapuya tescilli taşınmazın davalılar adına olan pay kayıtlarının %25’er oranında iptâli ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Yanlar arasındaki 01.05.1991 günlü Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesini davacı ... ve dava dışı ... İnşaat Taahhüt Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi birlikte yüklenici; davalılar ise, arsa sahipleri sıfatıyla imzalamışlardır. Sözleşmenin 2. maddesi hükmü gereğince davalıların kayden malik oldukları Antalya Merkez Demircikara Mahallesinde bulunan ve 5807 ada 1, 2, 15, 16 parsel; 5810 ada 15 ve 16 parsel; 5806 ada

1, 2, 5, 6 parsel ve 5804 ada 1 parsel sayılı olarak tapuya tescilli taşınmazların 2981 ve 3184 sayılı yasa hükümlerine göre gereken düzenlemeler yaptırılarak konut inşaat yapımına elverişli arsa niteliğinin kazandırılmasını ve imar mevzuatının olanak sağladığı ölçüde inşaat yapılarak taraflar arasıda %50 oranında paylaşılmasını yükleniciler yüklenmiş bulunmaktadır.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 11. maddesi “5804, 5806, 5807 ve 5810 adalarındaki bütün hisselerin 5804 adada toplanıp imar planında da bu adanın konut alanı olması halinde iş bu akit geçerlidir” hükmünü içermektedir. Ancak, dosya kapsamındaki 07.09.2004 günlü fenni bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere.

5804 ada 1 parsel sayılı taşınmazla diğer adadaki taşınmazların 3194 sayılı İmar Yasası’nın 18. maddesi ve 3290 sayılı Yasanın ek 1. maddesi uyarınca imar uygulamasına tabi tutularak 1 ve 2 numaralı parsel numaralarını aldığı ve yine imar uygulaması sonucu 1 nolu parselin 3 numaralı ve 10089 m2 yüzölçümlü parsel halini aldığı ve 5804 ada 2 numaralı parselin ise 15809 m2 yüzölçümlü olarak 4 parsel olduğu.

10089 m2 yüzölçümlü 3 numaralı imar parseli tekrar imar uygulamasına tabi tutularak 11 ve 12 parsele ayrıldığı, 12 parselin konut alanına dönüştürülmüş olmasına karşın 1817 m2 yüzölçümlü 11 numaralı imar parselinin ise konut yapımına elverişli olmayan günübirlik tesis alanı yapımına uygun taşınmaz niteliğini aldığı anlaşılmaktadır.

Yüklenicilerce 5804 ada 12 numaralı parsele yanlar arasındaki Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi gereğince inşaat yapıldığı ve kat irtifaklı tapu kayıtlarının oluşturulduğu dosya kapsamındaki tapu kayıtlarına göre sabit bulunduğu gibi, bu husus yanlar arasında da uyuşmazlık konusu değildir.

01.05.1991 tarihli Kat Karşılığı inşaat Sözleşmesinin tüm hükümleri ve bu kapsamda 11. maddesi hükmü birlikte değerlendirildiğinde imar mevzuatının konut inşaatı yapımına olanak verdiği davalılara ait taşınmazda inşaat yapılmasının ve yanlarca %50 oranına göre paylaşılmasının kararlaştırılmış olduğu sonucuna varılmaktadır. Az yukarıda açıklandığı üzere. 5804 ada 12 parsele sözleşme hükümleri gereğince inşaat yapılmış ve yanlarca paylaşılmış bulunmaktadır.

Dava konusu 5804 ada ve 11 parsel sayılı taşınmaza sözleşme konusu inşaatların yapılması olanaklı olmadığına göre ve dolayısıyla taraflar arasındaki Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin konusunu taşınmaz olduğu ileri sürülemeyeceğinden, davacı yüklenicinin 11 parsel sayılı taşınmaz üzerinde mülkiyet ... bulunmamaktadır.

27.01.1994 günlü ve “Ek Sözleşme” başlıklı adi yazılı sözleşme yüklenicilerle arsa sahiplerinden ... arasında yapılmış olup diğer arsa sahiplerinin açık ya da örtülü onayları bulunmamaktadır. Bu sebeple, 27.01.1994 günlü ek sözleşme Medeni Yasa’nın 691 ve 692. maddeleri hükümleri uyarınca geçersizdir. Kaldı ki, 27.01.1994 tarihli ek sözleşmenin geçerli olduğu kabul edilse dahi, sözleşmenin 6. maddesi hükmü değerlendirildiğinde; yüklenicinin 11 parsel sayılı taşınmaz üzerinde mülkiyet ya da sınırlı herhangi bir aynî haklarının ve şahsî haklarının bulunmadığının kararlaştırılmış olduğu açıklıkla anlaşılmaktadır. Açıklanan bu hukuksal sebeplerle davanın tümden reddi gerekirken; mahkemece yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; yükleniciler arasında adi ortaklık ilişkisi bulunduğu; ortaklığın fesih ve tasfiyesi sonucu uyuşmazlık konusu payın davacıya isabet ettiği yahut temlik olunduğu sabit olmadığından, tüzel kişiliği bulunmayan adi ortaklık adına kural olarak Borçlar Yasası’nın 520 ve izleyen hükümleri uyarınca ortakların tümü tarafından dava açılması gerektiği gözetilmeden davacı tarafından açılan davanın görülerek hükme bağlanması da doğru olmamış, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.