Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2007/490 K.2008/3083

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı ve davalılardan ...Turizm İşl.Tic.Ltd.Şti., ..., ...,... ,... vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ve avukat ... ile davalı ... Turizm İşl.Tic.Ltd.Şti. vekili avukat ..., davalı ... Tur.İşl.A.Ş. vekili ... .... Davalı ... ve arkadaşları vekili ve diğer davalılar gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava dilekçesinde davacı yüklenici ile davalılar arsa sahipleri ... ve müteveffa ... arasında 27.01.1987 tarihinde düzenlenen sözleşme ile davacının bu davalılara ait taşınmaza yapacağı 50 adet villanın 30 adetinin davacıya, kalan 20 adet villa ile 50 yataklı otelin de arsa sahiplerine kalacağının kararlaştırıldığını, inşaatın tamamlandığını, ancak sözleşmenin tarafı olan ... ile ...’ın taşınmazı 02.12.1992 tarihinde davalılardan ...Turizm İşletmecilik Ticaret Ltd.Şti.ne sattığını, açmış oldukları dava sonucunda tapunun 1/2’sinin maliki olduklarını, ancak buna rağmen

./.. s.2 15.H.D. 2007/490 2008/3083

kendisine teslim edilmesi gereken 30 villanın zilyetliğini teslim alamadığını iddia ederek 02.12.1992 tarihinden dava tarihine kadar geçen süre için ecrimisil, kullanmadan mütevellit olan yıpranma gideri, hor kullanmadan doğan tazminat, yoksun kalınan faydaların tazmini, sözleşmenin gereği gibi ifa edilmemesinden doğan zararın tazmini, villaların eski hale dönüştürülmesi için gerekli bedel ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...... ile ... A.Ş. dışındaki kararı temyiz eden davalıların temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazları yönünden;

a-Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine,

b-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı yüklenici ile arsa sahibi davalılar ... ve bir kısım davalıların murisi olan ... ... arasında noterde düzenleme şeklinde yapılan 27.01.1987 tarihli sözleşmeden kaynaklanmaktadır. Arsa sahibi davalılar, nizalı taşınmazı 02.12.1992 tarihinde davalılardan ...Turizm İşl.Tic. Ltd.Şti.ne satmışlar, 01.05.1993 gününden geçerli olmak üzere 11.11.1992 tarihli kira sözleşmesi ile de ... Turizm Yatırım İnşaat ve İşletme A.Ş. (... Turizm İşletme A.Ş.) ve 10 yıl süre ile yine aynı taşınmazı, ...Turizm İşletmeciliği Ticaret Ltd.Şti. 01.05.1993 başlangıç tarihli sözleşme ile ... Turizm Yatırım İnşaat ve İşletme A.Ş.ne (...) kiraya vermiştir.

Yüklenici kooperatif, sözleşme ile kendisine devri vaadedilen taşınmazın 1/2 tapu kaydına, 20.07.1994 tarihinde açmış olduğu tapu iptâli ve tescil davası sonucunda kavuşmuştur.

Alanya Ticaret Sicil Memurluğu’nun 12.06.2003 tarihli yazısında arsa sahipleri ... ... ile ...’ın 25.11.1992’de kurulan ...Turizm İşletmeciliği Ticaret Ltd.Şti.nin kurucu ortakları olduğu, son şirket ortakları arasında ... Turizm ve Otelcilik A.Ş. (...) nin bulunduğu bildirilmiştir. Bu durumda tüm davalılar arasında organik bağ bulunduğu ortadadır. O halde davalıların haksız kullanım nedeniyle talep edilen tazminattan sorumlu tutulmaları gerekir.

Arsa sahipleri ... ile ... ... mirasçıları, taraflar arasında BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğundan ve dava tarihi itibariyle sözleşme ifa ile henüz son bulmadığından yanlar arasında zamanaşımı işlemeye başlamayacağından anılan davalıların sorumlu oldukları miktar belirlenirken anılan husus gözönünde bulundurulmalıdır.

Davalılardan ...Turizm İşl.Tic.Ltd.Şti. tapunun 1/2’sinin maliki olduğu, taşınmazın tamamının kendisine ait olmadığını bilebilecek durumda bulunduğu halde, kiraya vererek kullanılmasından dolayı 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edildiği gibi BK’nın 414. maddesi hükmü gereğince sorumludur. Bu maddeye göre açılan davalarda ise zamanaşımı süresi 10 yıldır. Mahkemece adı geçen davalının sorumluluğu belirlenirken dava tarihinden geriye doğru 10 yıllık süreden önceki dönemin zamanaşımına uğradığı dikkate alınmalıdır.

... ./.. s.3

15.H.D. 2007/490 2008/3083

Davalılardan ... (...) Tur.İşl.A.Ş. ise kullanmış olduğu taşınmazın tamamının davalılara ait olmadığını bilebilecek durumda bulunduğundan ve taşınmazı kendisi otel olarak kullandığından hakkındaki dava 26.05.1938 gün ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince 5 yıllık zamanaşımına tabidir.

Mahkemece davacının talebi ve kira sözleşmelerinin tarihleri dikkate alındığında haksız kullanımın başlangıcının tescil davasının açıldığı 20.07.1994 tarihi kabul edilerek davacı ve bir kısım davalılar arasındaki eser sözleşmesine göre davacıya isabet eden ve davalılarca kullanılan yerlerin teslim edildiği tarih davacılara ispat ettirilerek, zamanaşımı itirazları ile yukarıda açıklanan zamanaşımı süreleri de dikkate alınarak işgal tazminatı ve diğer istemlerin esası incelenerek sonuca varılmalıdır. Mahkemece davanın tamamının reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

...