KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2007/5142 E., 2007/8119 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2007
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât nedeniyle bedelin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
BK’nın 126/4.maddesi uyarınca yüklenicinin kasıt veya ağır kusuru ile akdî hiç veya gereği gibi yerine getirmemiş ve bilhassa ayıplı malzeme kullanmış veya ayıplı bir iş meydana getirmiş olması nedeniyle açılacak davalar hariç olmak üzere eser sözleşmesinden doğan tüm davalar 5 yıllık yüklenicinin kasıt yada ağır kusur ile akdî hiç veya gereği gibi yerine getirmemiş olması halinde açılacak davalar BK’nın 125.maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir.
Zamanaşımının başlangıcı da BK’nın 128.maddesi gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir. Somut olayda uyuşmazlık eser sözleşmesinden ve eserin ayıplı yapılmasından kaynaklanmış, davacı iş sahipleri BK’nın 360.maddesindeki seçimlik hakkını eserin reddi ve bedelin iadesi yönünde kullanmıştır. Davacı iş sahibinin bedel isteme hakkı eseri iade ettiği 05.05.2005 tarihinde muaccel hale gelmiştir. Bu tarihten dava tarihine kadar 5 ve 10 yıllık zamanaşımı süreleri geçmemiştir.
Bu durumda mahkemece zamanaşımının definin reddiyle işin esasına girilip davanın sonuçlandırılması gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2007/5142, K. 2007/8119, 24 Aralık 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama