Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2007/6082 K.2008/372

Yukarıda tarih ve numarası sayılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan imalât bedeli ve cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Yanlar arasında imzalanan 08.01.1997 tarihli sözleşmenin teknik şartlar bölümünün ödemeler-hakedişler başlıklı 13.maddesinde hakedişlerin ödeme tarihinde ödenmemesi halinde ödenmeyen kısım için %0,33 (onbinde otuzüç) günlük akdî faiz yürütüleceği kararlaştırılmıştır. Bozmadan önceki mahkeme kararında imalât bedeli için %033 akdî faiz uygulanmış ise de Daire’mizin 04.05.2006 tarihli bozma ilâmının 1.bendinde akdî faizin günlük %0,33 olduğu ve bu konudaki maddi hatanın mahallinde düzeltilebileceği kabul edilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre usulü kazanılmış hak nedeniyle ve sözleşmede kararlaştırılan akdî faiz günlük %0,33 (onbinde otuzüç) yıllık %118,80 olduğundan kabul edilen imalât bedeli için bu faiz oranının uygulanması gerekirken ilk

karardaki maddi hatada ısrar edilerek binde otuzüç oranında akdî faiz yürütülmesi doğru olmamıştır. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır. Nevar ki, düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.