Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2007/6369 K.2008/7164

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR -

Dava tazminat istemiyle açılmış, mahkemece ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı iş sahibi, davalı yüklenicidir. Davalı şirket davacı büyükelçiliğe ait otomobili, otomobilin şanzımanında oluşan arıza nedeniyle Kasım 2000, Temmuz 2001 ve Eylül 2001 tarihlerinde tamir etmiştir. Aracın tamirine rağmen, araç şanzımanındaki arızaların devam etmesi nedeniyle araç davacı tarafından dava dışı ... Motorlu Araçlar Tic. ve San. A.Ş.’ye ait servise götürülmüş, bu servis tarafından yapılan tamirat ile araç normal hale dönmüştür. Davacı temyize konu bu davada, Koluman A.Ş.’ye 07.12.2001 tarihli fatura karşılığı ödediği bedelin, davalı yüklenici şirketten tahsilini istemiştir.

Davalı yüklenici şirketin tazminatla sorumlu tutulabilmesi için, yüklenicinin yaptığı tamiratların ve araca taktığı parçaların arızaya neden olması,... A.Ş. tarafından da davalının yaptığı tamirat ve taktığı parçalar nedeniyle oluşan zararın giderilmiş olması gerekir. Bu konuda tesbit bilirkişi raporuyla yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu arasında çelişki bulunmaktadır. Davacı dava açılmadan önce .... Sulh Hukuk Mahkemesine başvurarak tesbit isteminde bulunmuş, anılan mahkemenin 2001/507 Değişik İş sayılı dosyası üzerinden 20.12.2001 tarihli bilirkişi raporu alınmıştır. Bu raporda “elektrik-elektronik kumanda, hidrolik sistem, mekanik yapıdan mücehhez karmaşık bir

yapıda ve üstün teknoloji ürünü olan araç şanzımanında meydana gelen hasarın, yüklenici .... firmasınca revizyonlar sırasında hatalı malzeme ve ayıplı işçilik sarfından ileri gelebileceğini söylemenin teknik olarak mümkün olmadığı, zira hasar görmüş bulunan mil ve dişlilerin çok özel malzemeden ve çok özel operasyonlar ile imal edilen malzemeler olup, bu mil ve dişlilerin ömrünün şanzımanın teknik ömrüyle eşdeğer olduğu, bu nedenle hatalı malzeme ve ayıplı işçilik sarfı durumunda sistemin kendi içerisinde oto kontrolü yaparak aykırılığı tesbit edeceği ve aracın uzun süre çalışmasına müsaade etmeyeceği” görüşüne yer verilmiştir.

Mahkemece yargılama sırasında alınan 10.10.2005 tarihli bilirkişi raporunda ise “yüklenici şirkete aracın ilk tamiratı için getirildiğinde sadece hasarlı olan parçaların değil, onunla müşterek çalışan parçaların da değiştirilmesinin tekniğe uygun bir tamir olmadığı, neticede şanzımanın kullanılamaz hale gelmesine sebebiyet verdiği” saptamasında bulunulmuştur. Görülüyor ki, her iki rapor arasında açık seçik çelişki vardır. Mahkemece bu çelişki üzerinde durulmadan yargılama sırasında alınan rapora değer verilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; hakikatin daha ziyade tezahürü için, konunun teknik bilgiyi gerektirmesi nedeniyle üniversitelerin makine fakülteleri otomotiv bölümünden seçilecek konusunun uzmanı 3 bilirkişiden rapor alınarak, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesinden, yukarıda açıklanan ilkeye göre davalının sorumluluğunun bulunup bulunmadığının, varsa miktarının belirlenmesinden ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Ayrıca dava dilekçesinde sadece .... A.Ş.’ye ödenen tamirat bedeli dava konusu yapıldığı halde, davacı tarafça davalı şirkete ödenen tamirata ilişkin bedel de eklenmek suretiyle karar oluşturulması da kabule göre bozma nedenidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.