Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2008/1300 K.2009/1139

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, 24.10.2003 tarihli sözleşmeden kaynaklanmış olup, davacıya ait 42 pafta 2601 adadaki 214 ve 215 parsel numaralı arsa üzerinde davalının yapacağı inşaatın geç tesliminden oluşan alacak sözkonusudur. Davacı bu konuda Kartal 2. İcra Müdürlüğü’nün 2005/4614 Esas sayılı dosya ile icra takibine girişmiştir. Yapılan takibe vâki itirazın iptâli istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, gecikme alacağının tahsiline ilişkindir. Eser sözleşmesinde davalı yüklenicinin eseri teslim ettiğini ispatlaması gerekir. Sözleşmenin 18. maddesi ile teslim için yüklenicinin yazılı olarak işin bittiğini arsa sahibine bildirmesi ve bu konuda tutulacak müşterek zabıtla teslimin yapılacağı kabul edilmiştir. Davalı, işin bittiğini arsa sahibine yazılı olarak bildirmediği gibi, dava tarihinden sonra yapılan tespitte de C Bloktaki işin bitmediği anlaşılmıştır.

İcra takibinden önce davacı tarafından yaptırılan tespitte ise 10.06.2005 tarihi itibariyle işin teslime hazır olduğu ve bir kısım dairelerde iskân edildiği belirtilmiş ise de, bu bloklarda davacının oturduğu ispatlanamadığı gibi teslimle ilgili bir zabıtta tutulmadığından ve sözleşmenin teslimle ilgili 18. maddesi hükmü HUMK’nın 287. maddesi uyarınca delil sözleşmesi olarak kabul edilip, buna göre teslim kanıtlanamadığından, mahkemece davacıya ait tüm dairelerin icra takip tarihine kadar teslim edilmediği benimsenerek buna göre itirazın iptâline karar verilmesi yerine, kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.