Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2008/2093 K.2009/2314

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup, iki ihale arasındaki fark sebebiyle uğranılan menfi zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan sözleşmede fesih halinde zararın ne şekilde hesaplanacağı konusunda hüküm bulunmamaktadır. Sözleşmenin fesihle sonuçlandığı sabittir. Bu durumda davacı idare BK’nın 108 ve 96. maddeleri uyarınca olumsuz zararının (menfi zarar) ödenmesini isteyebilir (H.G.K’nın 17.01.1990 gün 1989/13-3921 sayılı kararı). Bu zararın hesaplanmasında BK’nın 98. maddesi yollamasıyla 44. maddesi hükmü de gözetilmelidir.

Davacının iki ihale arasındaki fark olarak talep ettiği, menfi zarar'dır. Sözleşmede özel hüküm bulunmadığı ve ilk ihaleye davalıdan başka katılan olmadığından davacının uğradığı menfi zararı, ilk sözleşmenin feshinden itibaren makul süre içinde ve aynı koşullarda ihaleye çıkılması halinde oluşabilecek ihale bedeli ile ilk ihale bedeli arasındaki fark kadar olmalıdır.

Davalı yanca ikinci ihaleye makul sürede çıkılmadığı ileri sürüldüğü gibi, teknik şartnamenin ikinci ihalede yüklenici lehine değiştirildiği de iddia edilmiştir.

Bu durumda mahkemece hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan, ikinci ihale şartnamesinde ihaleye katılacak yüklenici adayları lehine değişiklik olup olmadığı, ikinci ihaleye makul sürede çıkılıp çıkılmadığı, ikinci ihalenin makul sürede ve ilk ihalenin dayanağı olan teknik şartnameye göre yapılması durumunda oluşacak fiyat ve varsa davacının istemekte haklı olacağı alacak miktarı konusunda ek rapor alınıp, değerlendirilmek suretiyle davanın sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.