Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2008/3322 K.2008/5117

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl ve ıslah yoluyla açılan davada, davalının taahhüdü altında tamamlanan ... (... ) Jandarma Karakol Komutanlığı Hizmet ve Lojman binalarının yıkılarak yeniden yapımı için gerekli toplam 1.261.578.463.087 TL. bedelin tahsili talep ve dava edilmiş, mahkemece alınan bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle dava İl Müdürlüğünce açılmış ise de bilahare Bayındırlık Bakanlığı’na izafeten hazine vekilince duruşmalar takip edilerek davaya icazet verildiğinin ve temsilcide yanılmanın bu şekilde giderildiğinin anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davanın açıldığı tarih itibariyle BK’nın 126/4. maddesinde belirtilen 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmamış ve ıslahla açılan davaya karşı ise zamanaşımı def’inde bulunulmamış olduğundan, davalının zamanaşımına, yine inşaatta gerekli betonarme kalitesinin sağlanmamış olduğu ve binanın bu nedenle yıkımı gerektiği dosyadaki belgelerle anlaşılmakla davalının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değilse de, hükme esas alınan bilirkişi raporunu düzenleyen kişilerin davacı alacağını 2005 yılı rayiçlerini nazara alarak hesapladıkları ve belirlenen alacağa katma değer vergisini de ilave ettikleri görülmüştür.

Öncelikle dava 01.10.2004 tarihinde açılmış olduğundan dava tarihini aşan bir tarihin esas alınarak hesaplama yapılması doğru değildir. Diğer yandan dava konusu inşaat 285 Sayılı Olağanüstü Hal Valiliği İhdası hakkında KHK’nın 3 ncü maddesi uyarınca katma değer vergisinden muaf tutulduğu halde bu alacağa katma değer vergisinin katılması da doğru değildir.

Davacı, inşaatın yıkılması gerektiğini 2003 yılı sonundan itibaren öğrenmiş ve yıkımın gerekliliği 2004 yılı ilk 6 aylık döneminde kesinleşmiştir. Esasen davacı tedbirli davranarak inşaatta ne gibi işlem yapılacağını belirlemek ve davalı zararının artmaması için gerekli tedbirleri almak ve bu arada davasını da gecikmeden açmak durumundadır. Mahkemenin faizin başlangıcı olarak 20.07.2004 tarihini esas alması da doğru bulunmamıştır.

Bu nedenle mahkemece yeniden oluşturulacak tarafsız bilirkişi kurulundan rapor alınarak yıkım ve yeniden yapım bedeli mahalli rayiçlerden 2004 yılı ilk yarı yıl fiyatlarıyla katma değer vergisi eklenmeden belirlenmeli, ilk davada istenen miktar için ilk dava tarihinden ıslahla istenen miktar için ise ıslah tarihinden başlayarak reeskont faizi yürütülmek suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeyle sonuca varılması doğru görülmemiş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.