KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2008/3512 E., 2009/2354 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2009
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davalı şirket ve ihbar edilenler vekilince temyiz edilmiş davalı şirket vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... .... İhbar olunanlar vekili gelmedi. Davalı şirketin temyiz dilekçesinin süresi içinde ihbar edilenlerin temyiz dilekçesinin süresi dışında verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, alacak istemi ile açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı şirket vekili ile ihbar olunanlar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-İhbar olunanlar davanın tarafı olmayıp haklarında kurulmuş hüküm bulunmadığından ve kararı temyiz hakları olmadığından ihbar olunanların temyiz istemlerinin reddi gerekmiştir.
2-Davalı şirketin temyiz itirazlarına gelince;
a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davada talep edilip, karar altına alınan miktara göre davalı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
b-Davacı şirket tarafından davalı şirkete gönderilen 15.01.2002 tarihli ihtarname miktar içermediğinden davalı ... temerrüde düşürücü nitelikte değildir. Davalı şirket davanın açılması ile temerrüde düşmüştür. Bu durumda faizin dava tarihinden başlatılması gerekir. Mahkemece faizin 27.03.2002 tarihinden başlatılması doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2008/3512, K. 2009/2354, 22 Nisan 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama