KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2008/4632 E., 2009/958 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2009
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Hakimliği
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Dava, 500,00 YTL (TL) alacağın tahsili istemiyle açılmış ve 18.02.2008 tarihinde davacı vekilince davanın kısmen ıslahı yoluna gidilerek dava değeri 1.700,00 YTL artırılarak 2.200,00 YTL’nin davalılardan tahsili istenmiştir.
Yanlar arasındaki uyuşmazlık, adî yazılı şekilde yapılan ve niteliğince bir eser sözleşmesi olan sözleşmeden kaynaklanmıştır. BK’nın 126/IV. maddesi gereğince yüklenicinin bile bile veya ağır kusuru ile sözleşmeyi hiç veya gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle ve özellikle çürük gereç kullanması veya çürük iş meydana getirmesi nedeniyle açılacak davalar hariç olmak üzere; eser sözleşmesinden doğan bütün davalar için beş yıllık zamanaşımı süresi uygulanır.
Yanlar arasındaki sözleşmenin 05.07.2000 tarihinde yapılmış olduğu çekişmesizdir. Sözleşmenin tarihi gözetildiğinde dahi, 17.02.2005 tarihinde açılan davada 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre, mahkemece davanın zamanaşımı sebebiyle tümden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Mahkemece yapılacak iş; dava edilen 500,00 TL tutarında davacının davalıdan alacaklı olup olmadığı uyuşmazlığın esasına girilerek ve tarafların delilleri toplanarak değerlendirilmek suretiyle saptanmalı ve varılacak sonuca göre belirtilen tutardaki alacakla ilgili uyuşmazlık hakkında hüküm kurmaktan ibaret olmalıdır.
Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2008/4632, K. 2009/958, 23 Şubat 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama