Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2008/5474 K.2008/6936

Davacı ... ile davalı ... Sanayi Bölgesi arasında çıkan anlaşmazlığın çözülmesi için seçilen ...’den oluşan Hakem kurulu tarafından verilen 03.12.2007 tarihli kararın duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve dosya ... Asliye Ticaret Mahkemesince 26.02.2008 tarih ve 2008/5 E.-58 K. sayılı yazı ile gönderilmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, hakem heyetince davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Kurulu’nun 28.01.1994 gün, 1993/4 Esas 1994/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında tarafların tahkim sözleşmesi ve şartında hakemlerin uyuşmazlığı maddi hukuk kurallarına göre çözümlemelerini öngördükleri takdirde buna aykırı karar verilmesinin temyiz nedeni olacağı kabul edilmiştir. Taraflar arasındaki hakem şartında uyuşmazlığın maddi hukuk kurallarına göre çözümleneceğine dair herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Bu sebeple temyiz konusu karar, HUMK’nın 533. maddesinde sayılan nedenlerle sınırlı olmak üzere incelenmiştir.

1-Davacı vekilince dayanılan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yasada öngörülen temyiz nedenlerine uymadığından reddi gerekmiştir.

2-Hakemlerce verilen kararlarda da uygulanması gereken HUMK’nın 388 ve 389. maddelerinde verilen kararda iki tarafa yükletilen ve verilen borç ve hakların birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Hal böyle olmasına rağmen temyiz konusu hakem kararında sadece davacının davasının reddine denilmekle yetinilmiş, harç, yargılama gideri, vekâlet ücreti ve taraflara aidiyeti konusunda hüküm kurulmadığından infazda tereddüt oluşturacak biçimde verilen kararın bozulması gerekmiştir.