Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2008/7054 K.2009/768

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, yanlar arasında yapılan eser sözleşmesine dayalı olarak açılmış olup, 3.096.801.000 TL (3.096,80 TL)iş bedeli alacağı ile 1.024.200.000 TL (1.024,20 TL) işlemiş temerrüt faizinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve 1.727,65 YTL (TL)’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine; fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davada, 1.024,20 TL işlemiş temerrüt faizinin davalıdan tahsili de istenmiştir.

Davacı yüklenici Isparta 1. Noterliği aracılığıyla davalıya gönderip tebliğ ettirdiği 26.10.2004 tarih ve 10458 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile 3.546,80 TL asıl alacağın, ihtarnamenin tebliğinden itibaren 8 gün içinde ödenmesini istemiş; davalı ise, Isparta 2. Noterliğince düzenlenen 01.11.2004 tarih 17220 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile kendisine tebliğ olunan davacı ihtarnamesine cevap vermiş ve hakedilen tüm iş bedelinin davacıya ödenmiş olduğunu bildirmiştir.

Buna göre, davalı iş sahibi Borçlar Kanunu’nun 101/I. maddesi gereğince 09.11.2004 tarihi itibariyle “borçlu temerrüdüne” düşürülmüştür.

O halde, davası kabul edilen 1.727,65 TL asıl alacağa, değişen oranlar da gözetilerek, 09.11.2004 ilâ dava tarihi olan 29.08.2005 tarihleri arasındaki süre içinde gerçekleşen işlemiş temerrüt faizi tutarı hesaplanıp, istem de gözetilerek, belirlenecek işlemiş temerrüt faizine de hükmedilmesi gerekirken mahkemece, buna ilişkin istemin tümden reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.