Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2008/7959 K.2009/6884

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat .... Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davalı reddini savunmuş, mahkemenin kısmen kabule dair kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Hükmüne uyulan bozma ilâmıyla davacının 14.12.1993 tarihinde tebliğ edilen ihtarında, işin teslim alınacağı ve başka yükleniciye tamamlatılacağı ihtar olunduğundan, diğer bir yüklenicinin bulunması ve kalan işlerin tamamlatılması için gerekli sürenin bilirkişiye hesaplattırılarak bu süre için gecikme tazminatına hükmedilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi ek raporunda bozma ilâmına göre araştırılması gereken sürenin 4 ay olduğu ve aylık kiranın 25.000 (ABD Doları) olduğu saptanmış, ancak 24.03.1993 tarihindeki kur karşılığı Türk Lirası esas alınarak ve buna göre bulunan kira kaydından, kesinleşen ilâm uyarınca hükmedilen cezai şart tutarı mahsup edilmek suretiyle kalan kira tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Oysa yapılması gereken iş, 4 aylık kira tazminatının her ayın kur karşılığı Türk Lirası esas alınarak hesaplanması, kesinleşen hükümle verilen cezai şartın bu davadaki süreyle ilgisi bulunmadığından mahsup edilmeden hüküm kurulmasından ibarettir. Bu husus üzerinde durulmadan bilirkişi raporuyla bağlı kalınması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.