Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2009/3550 K.2010/3975

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı-k.davacı ... A.Ş. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı ... Ltd. Şti. vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, iş bedelinin ödenmeyen kısmı ile kâr kaybının, karşı dava fazla ödemenin ve cezai şartın tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece iş bedeli isteminin kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kararın gerekçe bölümünde davacı taşeron şirketin kâr kaybı isteminin yerinde olmadığının açıklanmış olmasına, ancak kararın hüküm bölümünde bu konuda bir karar verilmemiş olmasına göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı taşeron şirket davalı yüklenici şirkete gönderdiği 10.04.2006 tarihli ihtarnamede 221.048,00 TL bakiye iş bedelinin 7 gün içerisinde ödenmesini istemiş, davalı yüklenici şirket 17.04.2006 tarihli cevabı ihtarnamesinde bu bedeli ödemeyeceğini bildirmiştir. Bu durumda davalı yüklenici şirket 18.04.2006 tarihinde temerrüde düşmüştür. Taşeron şirketin iş bedeli olarak karar altına alınan miktarın tamamına 18.04.2006 tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken, bu alacağın 1.000,00 TL'sine dava, kalan miktarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülerek tahsil kararı verilmesi doğru olmamıştır.

3-Davacı taşeron şirketin kâr kaybı isteminin reddedildiği kararın gerekçe bölümünde açıklanmış, hüküm bölümünde 1.000,00 TL'lik kâr kaybının reddine ilişkin hüküm oluşturulması ve bu istek kalemi yönünden davalı yüklenici şirket lehine vekâlet ücretinin karar altına alınmaması da hatalı olmuştur.

15.H.D.

2009/3550

2010/3975

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.