Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2009/3690 K.2009/6748

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı ... Oto Yedek Parça İml. Ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacı vekili Avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl dava eser sözleşmesine dayalı itirazın iptâli, karşı dava ayıplı imalât nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemleriyle açılmış, mahkemenin asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, ıslah isteminin reddine dair kararı davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Hükmüne uyulan bozma ilâmında, ayıp ihbarının süresinde olup olmadığı incelenerek, süresinde olduğu anlaşılırsa davalı elinde bulunan menteşelerin bilirkişiye incelettirilmesi, ayıbın niteliği de saptanarak sonucuna göre hükme varılması gereğine değinilmiştir. Tanık anlatımlarına göre ayıp ihbarının süresinde yapıldığının anlaşılması üzerine, davalı işyerinde yapılan incelemede yaklaşık 1560 takım menteşenin gizli ayıplı imal edildiği saptanmıştır.

Davalı iş sahibi diğer imalâtın başka deposunda olduğunu iddia etmiş ise de inceleme yaptırmadığından iddiasının kanıtlandığı kabul edilemez. Bu nedenlerle davalı iş sahibinin 1560 takım menteşenin dışında kalanlarla ilgili ayıp savunması kanıtlanamadığından davacı yüklenicinin ayıplı olanlar dışında kalan imalâtı teslim ettiği ve bedele hak kazandığı ortadadır.

O halde, asıl davada yüklenicinin ayıplı olan 1560 takım dışındaki imalât bedelinden alacağının kabulüne, fazla istemin reddine, karşı davada 1560 takım imalât nedeniyle davalının uğradığı nakliye, kâr kaybı, gümrük masrafı gibi zararlarının bilirkişiye hesaplattırılarak ve davada reeskont faizi istediği de gözetilerek ayıplı menteşelerin davacı yükleniciye iadesi kaydıyla tahsil kararı verilmesi gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmadan imalâtın tamamının ayıplı olduğunun kabulüyle ve davada istenilen reeskont oranı yerine avans oranında faize hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.