Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2009/4005 K.2010/4667

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, gecikme cezası, gecikme tazminatı, ayıplı işler ile eksik bırakılan işlerin giderilme bedellerinin tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yüklenici şirket tarafından yapılan beş blokun tamamı yönünden iskân alınmadan yapılan teslimin hukukî değerinin bulunmamasına, davacılar dava dileçesinde sözleşme gereği gecikme cezası talep etmiş iseler de, ıslahla bu cezanın gecikme tazminatına çevrildiğinin anlaşılmasına, dosyada bulunan 03.06.1996 tarihli “Protokoldür” başlıklı belge dikkate alındığında davalı ...'in davalı yüklenici şirketle birlikte sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar B blokun iskân ruhsatının alınmamış olması nedeniyle dava dilekçesinde 10.000,00 TL istemde bulunmuşlar, ıslahla bu miktarı artırmışlardır. Bu konuda daha önce temerrüd sözkonusu olmadığından dava delikçesinde istenilen miktara dava tarihinden, ıslahla arttırılan miktara ise ıslah tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken, iskan belgesinin alınması için gereken giderin tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesi doğru olmamıştır.

3-Davanın 38.789,47 TL'lik bölümü reddedilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre bu miktarın vekâlet ücreti 4.279,00 TL olarak hesaplanmaktadır. Mahkemece davanın reddedilen kısmı nedeniyle davalılar lehine daha az vekâlet ücretinin karar altına alınması da hatalı olmuştur.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.