KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2009/4146 E., 2010/6089 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Kasım 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ... .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, fazla ödenen bedelin istirdadı istemiyle açılmış, davalı yüklenici şirketin davayı kabul edip, fazla ödenen 241.615,00 TL'yi 24.09.2008 tarihinde iade etmesi nedeniyle mahkemece asıl alacak yönünden dava konusuz kaldığından herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına, hesaplanan faiz alacağının davalı yüklenici şirketten tahsiline karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenici şirketin tüm, davacı idarenin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Mahkemece karar altına alınan faiz üzerinden hesaplanan karar harcı miktarı 1.663,53 TL'dir. Gönderilen ihtar üzerine davalı ödemeyi geç yaptığından, aradaki süre için hesaplanan faizden sorumlu olduğuna göre, faiz alacağının tahsili nedeniyle alınan harcından davalı yüklenici şirketten tahsili gerekir. Mahkemece 1.663,53 TL harcın davacı üzerinde bırakılması sonucunu yaratacak şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2009/4146, K. 2010/6089, 8 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama