KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2009/6679 E., 2010/1919 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, baskı kalıp bedelinin tahsili istemiyle yapılan takibe vâki itirazın iptâline ilişkindir. Davalı kalıp bedelinin istenemeyeceği gibi, gönderilen faturanın da iade edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemenin kısmen kabule dair kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle bedeli hüküm altına alınan baskı kalıplarının davalı tarafından istenildiğinde iade edileceğinin tabiî bulunmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Mahkemece, hüküm altına alınan alacağın %40'ı oranında inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İİK'nın 67. maddesince açılan itirazın iptâli davalarında borçlunun inkâr tazminatıyla sorumlu tutulması için alacak miktarının likid ve borçlunun itirazında haksız bulunması gerekir. Somut olayda, alacağın miktarı bilirkişi incelemesiyle saptandığına göre davalının itirazında haksız olduğundan sözedilemez. Bu nedenle, davacının tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması doğru olmadığından karar bozulmalıdır. Nevar ki düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamaya ihtiyaç göstermediğinden, hükmün HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2009/6679, K. 2010/1919, 5 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama