KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2009/7347 E., 2011/2295 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Hakimliği
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve sayılı hüküm davacılar vekili ile davalılar ..., ..., ..., ..., ... (Bilgül), ..., ..., ..., ..., ... (...) ... ile ... vekillerince temyiz edilmiş, davacılar vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekille ri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshi, tapu iptâli ve tescil ve müdahalenin önlenmesi istemleri ile açılmış, mahkemece kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, tapu iptâli tescil isteminin kısmen kabulüne, müdahalenin önlenmesi isteminin iptâl edilip davacılar adına tesciline karar verilen paylar oranında kabulüne karar verilmiş, karar davacılar vekili ile bir kısım davalılar vekili Avukat ... tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı arsa sahiplerinin tüm, temyiz eden davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava dilekçesinde ... davalı olarak gösterilmemiştir. Tapu kaydına göre ...’in parselde 6/120 payı olduğu anlaşılmaktadır. Daha sonra ... hakkında da açılmış bir dava da bulunmamaktadır. HUMK’nın 72. maddesine göre iki taraftan birinin talebi olmaksızın hakimin re’sen bir davayı tetkik ve halletmesi mümkün değildir.
Somut olayda, tapu paydaşı ... hakkında açılmış bir dava olmadığı, davada taraf olmasının sağlanmadığı dikkate alınmaksızın, Nimet Şeker yönünden de yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2009/7347, K. 2011/2295, 14 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama