KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2009/814 E., 2009/3067 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2009
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Hakimliği
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, 10.03.2000 tarihli sözleşme uyarınca gerçekleştirilen imalâtın ödenmeyen bedelinin tahsiline ilişkin olup, mahkemece davacı şirketin açtığı davanın aktif husumet bulunmaması nedeniyle, davacı ... tarafından açılan davada ise davalının geç teslim sebebiyle hakettiği cezaî şart alacağının takası sonucunda, davacı alacağından fazla olması nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı şirketin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davacı ...’in temyiz itirazlarına gelince, mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacının imalât nedeniyle alacaklı olduğu saptanmıştır, aynı raporda davalı yararına 30.005,80 YTL cezaî şart alacağı hesaplanmış ve davalının takas def’i nedeniyle mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Oysa, sözleşmede teslimin gecikmesi halinde yüklenicinin cezaî şart ödemesi kararlaştırılmış olup, BK’nın 158/II. maddesi uyarınca ifaya ekli cezaî şart alacağı istenebilir ise de eserin 2000 yılı Eylül ayında teslim edildiği sabit olup, davalı iş sahibi eseri teslim alırken cezaî şart hakkını mahfuz tuttuğunu ispat edemediğinden, cezaî şart istemi hakkının düştüğü kabul edilerek, davalının takas def’i reddedilmeli davacı alacağına yönelik diğer itirazlar ve davalının temerrüde düşürülüp düşürülmediği araştırılarak, faiz istemi de değerlendirilip, dava karara bağlanmalıdır.
Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2009/814, K. 2009/3067, 26 Mayıs 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama