Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2010/104 K.2010/2680

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı ile davalılar ..., ..., ..., ... Sitesi Yönetimi, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... .... Davalılar vekilleri ve davalı asiller gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukat dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davalı site yönetimi yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, kat malikleri yönünden kabulüne karar verilmiş, karar davacı ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle her bağımsız bölüm için kararda belirtilen 100/6800 arsa payı oranındaki tahsil hükmünün, birden fazla maliki bulunan bağımsız bölümler yönünden paydaşların bağımsız bölümdeki payları dikkate alınarak tahsil edileceğinin tabiî bulunmasına göre, davacı yüklenici şirketin tüm, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davada taraf olan site yönetimi yönünden dava pasif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmiştir. Site yönetimi yargılama sırasında vekille temsil edildiğine göre yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu konuda her hangi bir karar verilmemesi doğru olmamıştır.

3-Davacı vekili dava dilekçesinde reeskont faizi isteminde bulunmuştur. Mahkemece bu istek dikkate alınmaksızın 3095 Sayılı Yasanın 4489 Sayılı Yasa ile değişik 2/2 bendindeki avans faiz oranı uygulanmak suretiyle tahsil kararı verilmesi de hatalı olmuştur.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirse de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.