Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2010/1612 K.2010/2898

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalılar ve dahili davalı ... vekili ile davalı-k.davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı eksik ve kusurlu işler bedelinin, birleşen dava ise; sözleşme dışı işler bedelinin tahsili istemlerine ilişkin olup, mahkemece asıl dava ve birleşen davanın bozmaya uyularak kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Birleşen davada; sözleşme dışı işler bedeli olarak 18.008,83 TL talep edilmiş, bunun 4.282,00 TL’si kabul edilmiş, bakiye 13.726,83 TL’lik kısmı reddedilmiştir. Karar tarihi 24.12.2009 olup, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 2010 yılına ait tarifedir. Buna göre, davalı-karşı davacılar yönünden reddedilen kısım olan 13.726,83 TL üzerinden hükmedilmesi gereken vekâlet ücreti 1.647,21 TL olması gerekir iken, 1.551,12 TL’ye hükmedilmiş olup, eksik ve hatalı hesaplanmıştır.

Yine davacı-karşı davalı yönünden ise kabul edilen 4.282,00 TL’nin yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesine göre, 3. kısma ilişkin belirlenecek ücret, tarifenin 2. kısmının ikinci bölümünde tespit edilen maktu ücretten az olamayacağından 1.000,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, eksik ve hatalı olarak 575,00 TL nisbî vekâlet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiş ise de, düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nın 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.