Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2010/2641 K.2011/5393

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR –

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 30.07.2004 tarihli yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup davacı yüklenici akdin feshi nedeniyle işin yarım kaldığını ileri sürerek yaptığı imalâtın ödenmeyen bedelini davalı iş sahibi ... ile diğer davalı taşınmaz maliki ...’den tahsilini talep etmiş mahkemece iş bedelinin davalı ...’dan tahsiline dair verilen karar davacı ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının davalı ...’e yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı ile davalı ...’ın temyiz itirazlarına gelince; yanlar arasında imzalanan sözleşmeden, yapılacak imalâtın tamamına 625.000,00 TL bedel ödeneceği, ayrıca bedele KDV’nin ilave edileceği anlaşılmaktadır. Davalı iş sahibi tarafından işin terk edildiği iddiasıyla işin seviyesi tespit ettirilmiş, 31.01.2005 tarihli raporda işin tüm seviyesinin %30.98 oranında olduğu belirlenmiştir.

Akit iş sahibince 14.03.2005 tarihinde feshedilmiş ve davacının işten el çektirildiği ve kalan işe kendilerinin devam ettiği açıklanmıştır. Fesihten sonra davacı yüklenici tarafından yaptırılan delil tespiti sonucu alınan 15.04.2005 tarihli bilirkişi raporunda yapılan imalâtın birim fiyatlara göre hesabı yapılmıştır.

Mahkemece alınan altı adet bilirkişi raporunun bir kısmında imalât bedeli birim fiyatlara göre hesaplandığından hükme esas alınamayacağı gibi diğer raporlarda fiziki oran sıhhatli bir şekilde belirlenmediğinden yapılan inceleme hüküm tesisine yeterli bulunmamıştır.

BK.nın 365. maddesi uyarınca götürü bedelle yapımı kararlaştırılan işte yüklenici alacağının sözleşme içi yapılan tüm imalâtın sözleşme gereğince yapılması gereken tüm imalata fiziki oranın götürü bedele uygulanması ile, sözleşme dışı yapılan imalâtın ise yapıldığı tarihlerdeki mahalli rayiçlere göre hesap edilmesi gerekir.

Dava konusu olayda davacı yüklenici iş sahibinin tespitinden sonra imalâta kendisinin devam ettiğini ve yaptırdığı tespitteki tüm işlerin kendisince gerçekleştirildiğini belirtmektedir. Gerçektende kural olarak fesih tarihine kadar yapılan tüm iş aksi ispat edilmedikçe yüklenici tarafından yapılmış kabul edilmelidir.

Ancak dava konusu olayda davacı tarafından iş sahibine verilen 22.03.2005 ve 14.04.2005 tarihli dilekçelerde iş sahibi ödeme yapmadığı için işin durdurulduğu, esasen kış mevsimi sebebiyle işin yapılmasının mümkün bulunmadığı iş sahibine bildirilmiştir.

Bu durumda iş sahibince yaptırılan tespit sonucu alınan 31.01.2005 tarihli bilirkişi raporunda saptanan imalatların yüklenici tarafından gerçekleştirildiği, bunun dışındaki imalâtların ise iş sahibince yapıldığı kabul edilmelidir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece yeniden bilirkişiler kurulu oluşturulup, gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak ve her iki tarafça alınan tespit raporları ve fotoğraflardan yararlanılarak sözleşme içi işlerin fiziki oranı ve bu orana göre sözleşme içi işlerin bedeli saptanmalı, sözleşme dışı olarak yapıldığı belirli olan alan fazlalığından kaynaklanan işlerin bedeli de 2004 yılında yapıldığı tarihlerdeki mahalli rayiçlerden bulunarak iş bedeline eklenip toplam bedelden davacıya ödendiği ihtilafsız olan 213.734,06 TL ile malzeme bedeli olarak verildiği anlaşılan 75.000,00 TL düşülerek, oluşacak sonuca göre dava karara bağlanmalıdır.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile ve hükme esas alınamayacak raporlar dikkate alınarak ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.