Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2010/265 K.2010/1913

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak, tazminat ve projeye uygun hale getirme istemlerine ilişkin olup, mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 15.12.1998 tarihli sözleşmeyle davacıya ait arsa üzerine davalı yüklenici tarafından “anahtar teslimi” şeklinde inşaat yapılması ve bu inşaatın da proje çıkış tarihinden itibaren 24 ay zarfında bitirilerek teslim edilmesi kararlaştırılmıştır. İnşaatın anahtar teslimi şeklinde teslimi kavramı yapı kullanma izni de alınarak binanın eksiksiz ve kusursuz durumda teslim edilmesi anlamına gelmektedir. Dava konusu binada; bodrum kattaki iş yeri için 29.03.2005, zemin kattaki iş yeri için 16.05.2005 ve konut niteliğindeki bağımsız bölümler için de davadan sonra 03.08.2009 tarihinde yapı kullanma izin belgeleri alınmıştır.

BK’nın 128. maddesi uyarınca zamanaşımı, alacağın istenebilir olduğu tarihten itibaren işlemeye başlar. Somut olay açısından bu tarih bağımsız bölümlerin teslim tarihi olup, yanlar arasındaki sözleşmede teslim, yapı kullanma izin belgesi alınma şartına bağlandığından zamanaşımının da asgari olarak bu tarihten itibaren başlatılabileceğinin kabulü gerekir.

Hal böyle olmakla, yapı kullanma izin belgelerinin alınma tarihleri itibariyle dava tarihine kadar BK’nın 126/IV. maddesinde öngörülen 5 yıllık süre geçmemiş olduğundan, davalının zamanaşımı def’inin reddi ile davanın esasına girilerek, toplanacak kanıtlar çerçevesinde bir sonuca varılması gerekirken mahkemece kat irtifakı kavramına yanlış anlam verilerek, irtifak tesis tarihinin teslime kanıt sayılıp zamanaşımının bu tarihten başlatılmak suretiyle usul ve yasaya aykırı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.