KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2010/3179 E., 2010/5460 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Hakimliği
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, fazla ödemenin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne, fazla ödeme miktarının davalı yüklenici şirketten alınarak müdahil davacı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü'ne ödenmesine karar verilmiş, karar davacı Bakanlık adına Hazine vekili ile davalı yüklenici şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Bakanlık ile davalı yüklenici şirketin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava ... tarafından açılmıştır. Sözleşmenin tarafının da Bakanlık olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda fazla ödeme olarak tahsiline karar verilen miktarın davalı yüklenici şirketten alınarak davacı Bakanlığa ödenmesine karar verilmesi gerekirken, müdahil davacı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü'ne ödenmesine karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu husus Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu vekilinin dosyaya koyduğu temyize cevap dilekçesinde de kabul edilmektedir.
3-Davacı Bakanlık tarafından davalı yüklenici şirket davanın açılmasından önce miktar gösterir, ödeme ister ve davalı yüklenici şirkete tebliğ edilen bir yazı veya ihtarname ile temürrüde düşürülmediğine göre, faizin dava tarihinden başlatılması gerekirken, hakediş tarihinden başlatılması da hatalı olmuştur.
Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirse de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2010/3179, K. 2010/5460, 19 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama