Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2010/3563 K.2010/4846

2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 72 ]

1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 438 ]

"İçtihat Metni"

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, icra takibi kesinleştirilerek haksız olarak tahsil edildiği ileri sürülen 106.979,58 TL alacağın tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davanın kabulüne ve %40 kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davada adi takip yoluyla başlatılan ve kesinleştirilen icra takibi sonucu davalı Kasım İşlek tarafından davacıdan tahsil edilen 106.979,58 TL'nin istirdadı istenmiştir. İcra ve İflas Kanunu'nun 72/VII. maddesi hükmü gereğince, takibe itiraz etmemiş veya itirazının kaldırılmış olması yüzünden borçlu olmadığı bir parayı tamamen ödemek zorunda kalan şahıs, ödediği tarihten itibaren bir sene içinde, genel hükümler dairesinde mahkemeye başvurarak ödediği paranın geriye alınmasını isteyebilir. Bu istirdat davasının da hak düşürücü nitelikteki bir yıllık süresi içinde açıldığı saptanmıştır.

İcra ve İflas Kanunu'nun 72. maddesinde, sadece menfi tespit davaları bakımından koşullarının oluşmasına göre takip alacaklısı ya da takip borçlusu hakkında tazminat ödeneceğine ilişkin hükümler düzenlenmiştir. İstirdat davalarında alacaklı aleyhine icra tazminatı yani "kötüniyet tazminatı" ödeneceğine ilişkin İcra ve İflas Kanunu'nun 72. maddesi hükmünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu hukuksal nedenle, %40 kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine mahkemece karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kararın bu sebeple bozulması gerekir ise de; mahkemece düşülen bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; kararın, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.