KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2010/377 E., 2010/2678 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2010
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 25.04.2008 gün ve 2007/38-2008/147 sayılı hükmü bozan Dairemizin 26.10.2009 gün ve 2008/5605-2009/5649 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
İİK’nın 67. maddesi uyarınca açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davalı yararına bozulmuş, bozma kararına karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. 1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Daire bozma kararında. 4.260,00 TL’nin davalı tarafından ödendiği kabul edilerek bu miktarın icra takibindeki alacak miktarından düşülerek sonuca varılması gereğine değinilmiştir. Gerçekten de davalı taraf gerek icra takibine itirazında ve gerekse yargılamadaki savunmasında iş bedelinin 4.260,00 TL’sinin davacının talimatıyla ... adına düzenlenen senetle ödendiğini belirtmiştir.
Ancak dosyada bu senedin davacının talimatıyla iş bedeli için ...’e verildiği ispatlanamadığı gibi, ödemeye ilişkin bir delil de sunulmamıştır. Davacı da bu savunmayı kabul ettiğini beyan etmemiştir.
Bu durumda ödemeye ilişkin olarak davalının delillerinin toplanması, tarafların bu konuda HUMK’nın 230 vd. maddelerince isticvabı ve gerektiğinde mahkemece davalının davacıya yemin teklifine hakkı olduğunun hatırlatılmasından sonra oluşacak duruma göre senet bedelinin düşülmesi gereklidir. Dairenin davacının ödemeyi kabul etmiş gibi kararı bozması doğru olmamıştır. Davacının karar düzeltme istemi bu sebeple yerinde bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2010/377, K. 2010/2678, 6 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama