KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2010/4654 E., 2011/6647 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Asıl dava eser sözleşmesi nedeniyle fazladan ödenen yapı denetim bedelinin tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı ve ıslahla talep edilen cezai şart alacaklarının tahsili istemlerine, birleşen dava ise fazla imalât bedeli ile ödenmeyen iş bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre davalı-birleşen dosya davacısının fazla imalât yapmadığının anlaşılmasına göre davacı-birleşen dosya davalısının tüm, davalı-birleşen dosya davacısı yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-İİK'nın 67/II. maddesine göre itirazın iptâli davalarında davalı borçlu icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulabilmesi için alacağın likit ve borçlunun itirazında haksız olması gerekir. Davalı yüklenicinin fazla imalâtının bulunup bulunmadığı yargılama sonucu saptandığı ve birleşen davadaki kısmen kabule göre kendisinin de iş bedelinden ödenmemiş bir kısım alacağı bulunduğu ve işlemiş faiz istemi de reddedildiğinden, itirazında tamamen haksız olduğundan sözedilemez. Bu sebeple asıl davada icra inkâr tazminatı isteminin reddi yerine kabulü doğru olmamıştır. Hüküm bu yönden bozulmalıdır. Ne var ki yapılan bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 370/2. maddesine göre düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2010/4654, K. 2011/6647, 17 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama