Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2010/5167 K.2010/5943

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, ayıplı imalât nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemiyle açılmış, davalı reddini savunmuş, birleşen davasında iş bedelinden kalan alacağın tahsilini istemiştir. Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen karar, asıl davanın davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece her ne kadar tekstil ürünlerindeki ayıp ihbarı konusunda Ticaret Yasası’nın sürelerine uyulmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine karar verilmiş ise de, taraflar arasındaki uyuşmazlık BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklandığından ayıp ihbarı konusunda anılan hükümlerin uygulanması gerekir.

BK’nın 359. maddesi gereğince açık ayıplı imalâtlarda teslimden sonra makul sürede sonradan ortaya çıkan (gizli ayıp) imalâtta ise ayıbın öğrenilmesinden itibaren yine makul sürede yükleniciye bildirilmesi zorunludur. Davada ayıpların yurtdışından bildirilmesi üzerine davalıya ihbar edildiği anlaşılmakta ise de ayıbın niteliği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmadan, muhasebeci raporu ile yetinilmiştir.

Oysa yapılması gereken iş, tekstil konusunda uzman bilirkişiye inceleme yaptırılarak ayıbın niteliğinin saptanması, az yukarıda değinilen madde uyarınca ihbar süreleri değerlendirilerek makul sürede ayıp ihbarı yapıldığı anlaşıldığında, asıl davada ayıplı ürünler bedeli ile BK’nın 360. maddesi uyarınca uğradığı zararın hesaplanıp hüküm altına alınmasından ibarettir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan ihbar süresinin TTK’nın hükümlerine göre değerlendirilerek davanın reddedilmesi doğru olmadığından kararın bozulması uygun görülmüştür.