Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2010/5963 K.2010/6713

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, sözleşmenin feshi ile ödenmiş olan 2.000,00 TL iş bedelinin ve 800,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacılardan Bora Taştekne’ye; 1.000,00 TL maddi tazminatın ise, davalıdan alınarak davacılardan ...’e verilmesi istemleriyle açılmış; İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2009/649 Esas 2009/972 sayılı kararı ile birleştirilen davada ise, 2.000,00 TL iş bedelinin davalılardan alınarak davacı şirkete verilmesi talep edilmiş ve mahkemece davalı-k.davacı şirket ile davacı-k.davalı Asli Bengü Ateş’in davalarının reddine; davacı Bora Taştekne’nin davasının ise kabulüne karar verilmiş ve verilen karar Hürpaş Şömine San.Tic.A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-k.davacı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı-k.davalı Bora Taştekne 300,00 TL delil tespiti gideri yaptığını ileri sürerek; belirtilen miktardaki alacağın tahsiline de karar verilmesini istemiştir. 22.03.1976 tarih ve 1/1 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, davanın açılmasından önce Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 368-374. maddeleri uyarınca yapılan delillerin tespitine ilişkin giderler, aynı Kanun'un 413-426. maddelerinde yeralan yargılama giderlerinden sayıldığından bu tür giderler dava konusuna ilave edilemez. Delil tespiti giderlerinin yargılama giderleri kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece, delil tespiti giderlerinin dava konusu alacak niteliğinde olduğunun kabulü ile davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davacı iş-eser sahibi Bora Taştekne ile yüklenici şirket arasında yapılan ve niteliğince BK’nın 355. maddesi hükmünde tanımlandığı üzere; bir eser sözleşmesi olan 17.12.2007 tarihli adi yazılı sözleşmenin konusu olan şöminenin, kabul edilemeyecek derecede ayıplı olduğu ve bu sebeple iş-eser sahibi tarafından reddedilebileceği mahkemece belirlenmiş bulunduğuna göre; sözleşme konusu şöminenin ve teferruatlarının davacı Bora Taştekne tarafından yüklenici şirkete geri verilmesine karar verilmemiş olması da doğru değildir.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.