Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2010/6153 K.2010/6542

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, İİK'nın 67. maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup; icra takibine takip borçlusu davalının vâki itirazının iptâli istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Ankara 17. İcra Müdürlüğü'nün 2009/7923 takip sayılı dosyası kapsamından; icra takip alacaklısı davacı şirket tarafından, davalı şirket hakkında adi takip yoluyla başlatılan icra takibinde; 28.373,46 TL asıl alacak ve 209,88 TL işlemiş temerrüt faizinin davalıdan tahsilinin istendiği ve takip borçlusunun süresindeki itirazı sonucu takibin durduğu anlaşıldığı gibi; itirazın iptâli davasının da hak düşürücü nitelikteki bir yıllık süresi içerisinde açıldığı tespit olunmuştur.

Takip ve dava konusu asıl alacağın yanlar arasında yapılan 01.02.2002 tarihli sözleşmenin 13. ve 14. maddeleri hükümleri gereğince, davacının hakedişlerinden kesilen ve iade olunmayan nakdi teminat alacağı olduğu bildirilerek davacı tarafça tahsili istenmektedir.

Davalı tarafından da, toplam 28.373,46 TL tutarında yapılan kesinti kabul edilmekte; ancak, Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen ve kesinleşen 2002/843 Esas ve 2007/282 Karar sayılı hükümle tahsiline karar verildiği ve ayrıca dava konusu alacağın 5 yıllık zamanaşamına tabi olduğu ve zamanaşımının dolduğu savunulmaktadır.

Yanlar arasında 01.02.2002 tarihli “sözleşme” başlıklı ve 01.05.2002 tarihli “Protokol” başlıklı adi yazılı sözleşmelerin yapıldığı ve uyuşmazlık konusu alacağın 01.02.2002 tarihli sözleşmenin 13. ve 14. maddeleri hükümlerine dayalı olarak davacının hakedişlerinden davalı tarafından nakit olarak kesildiği çekişmesizdir. Belirtilen sözleşmeler, BK'nın 355. maddesi hükmünde tanımlandığı üzere; niteliğince, eser sözleşmeleridir. Davacı alt taşeron davalı ise taşerondur.

Mahkemece, sözleşme konusu işlerin 27.05.2002 tarihinde noksansız olarak davalıya teslim edilmiş olduğu, BK'nın 126. maddesi gereğince işin tesliminden itibaren başlayan 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmasından sonra ve 20.05.2009 tarihinde takibin başlatıldığı gerekçe gösterilerek davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

BK'nın 126/IV. maddesi hükmü gereğince, yüklenicinin bile bile veya ağır kusuru ile sözleşmeyi hiç veya gereği gibi yerine getirmemesi, özellikle ayıplı malzeme kullanılması veya ayıplı bir iş meydana getirmesi yüzünden açılacak davalar ayrık olmak üzere, eser sözleşmesinden doğan bütün davalar 5 yıllık zamanaşımına tâbidir. BK'nın 128. maddesi hükmü uyarınca da zamanaşımı, alacağın istenebilir olması ile işlemeye başlar.

Somut olayda, davalı tarafından kesilen teminatların 01.02.2002 tarihli sözleşmenin 13. ve 14. maddeleri hükümlerinde öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde istenebilir olacağı kararlaştırılmış ise de; yanlar arasındaki sözleşmelerden kaynaklanan “kesin hesap” Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 15.07.2009 tarihinde kesinleşen 06.06.2007 tarih, 2002/843 Esas ve 2007/282 Karar sayılı hükmü ile çıkarılmıştır.

Mahkemece çıkarılan kesin hesapla tarafların tüm hak ve borçları belirlenmiştir. BK'nın 128. maddesi hükmü gereğince uyuşmazlık konusu alacak için zamanaşımı süresi az yukarıda belirtilen mahkeme hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren başlar. Buna göre de, takip ve dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresi dolmamıştır.

O halde mahkemece, uyuşmazlığın esasına girilerek dava konusu alacağın Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2002/843 Esas ve 2007/282 Karar sayılı kararla hüküm altına alınıp alınmadığının araştırılması ve anılan mahkeme hükmü ile dava konusu alacağın da tahsiline karar verilmiş ise, HUMK'nın 237. maddesi hükmü gereğince sözü edilen mahkeme kararı taraflar arasında kesin hüküm teşkil edeceğinden; olumsuz dava şartı olan “kesin hüküm” sebebiyle davanın reddine; aksi halde ise, davanın kabulüne karar verilmelidir. Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.