Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2010/6396 K.2011/6697

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı Tekinyol Madencilik İnş. Taah. San ve Tic. Ltd. Şti. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, işin ayıplı ifası nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı şirket temsilcisinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşme kapsamında davalıların yapımını üstlendikleri köy yollarında yapılan imalâtlarda kusur bulunduğu ve bunların yama ya da yeniden 1 ve 2. katları yapılmak suretiyle giderilebileceği saptanmıştır. Eser sözleşmelerinde, ayıpların onarım ile giderilmesinin mümkün olması halinde bunların, ayıbın tespit edildiği tarih ve dava açmak için gerekli makul sürenin bitim tarihindeki piyasa rayiçlerine göre bedelin istenebileceği kabul edilmektedir. Mahkemece davacı idare elemanlarının tutanaklarında belirledikleri birim fiyatları ile hesaplama yapılmıştır.

Bu durumda mahkemece hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla, saptanan ayıpların işin teslimi 2007 yılı ise de, idare tarafından ayıpların tespit edildiği tarih 2008 yılı olup, dava da 2008 yılında açıldığından, 2008 yılı mahalli rayiç fiyatlarına göre onarım bedeli hesaplattırılıp, bundan irat kaydedilen 31.000,00 TL teminat mektup bedeli düşüldükten sonra, kalan miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak, davacı elemanlarının düzenledikleri 28.06.2008 tarihli tutanaklardaki miktarlara göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek, davanın kabulü doğru olmamıştır.

Öte yandan davadan önce temerrüt ihtarı bulunmadığı ve kesin vade de olmadığı ve temerrüt davanın açıldığı tarihte oluştuğu anlaşıldığından, kabul edilen miktara dava tarihi yerine ne olduğu anlaşılamayan önceki bir tarihten ve davada en yüksek mevduat faizi talep edilmiş olup, dava konusu işin ticari iş olması sebebiyle, mevduat faizi uygulanması mümkün olmadığından, avans faizi yerine mevduat faizi uygulanması, kabul şekli itibariyle usul ve yasaya aykırı görülmüştür. Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.