Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2011/314 K.2011/2310

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır davalı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, 14.10.1994 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davacı arsa sahiplerine isabet edecek dört adet tam dairenin eksik bırakılması ve bu haliyle satılması nedeniyle uğranılan zarar ile yine davacı arsa sahibine ait olacak dairelerin geç teslimi sebebiyle oluşan tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece verilen kararın Dairemizce bozulmasından sonra, bozmaya uyan mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve eksik yapıma dayalı hükme yönelik diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davacıya ait dört adet ve tamamı üzerinde mülkiyet hakkına sahip olduğu dairelerin geç teslimi nedeniyle gecikme cezasına hükmedilmiş ise de, söz konusu dairelerin ikisinin 05.11.1996, birinin 01.02.2000 ve diğerinin de 16.10.1998 tarihlerinde 3. kişilere satıldığı anlaşılmaktadır.

İnşaat ruhsatının iptâl edilmesi üzerine bu işlerin iptâli için idari yargıda dava açıldığı ve dava sonucuna göre inşaatın teslim edilmesi gereken tarihin 28.05.2000 olarak kabulünün gerekmesi karşısında satımlar teslim tarihinden önce gerçekleştiğinden mahkemece dört daire için açılan geç teslime ilişkin davanın reddine, davacının 1/3 oranında maliki olduğu iki adet daire yönünden ise bu tarihten itibaren gecikme cezasına hükmedilmesi gerekirken, tüm daireler bakımından gecikme cezasına hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.