KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2011/4330 E., 2012/861 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacı kooperatif vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Asıl dava 27.05.1999 tarihli Sulh Sözleşmesi ve 28.08.1999 tarihli Protokol uyarınca ödenmeyen alacağın tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, davalı kooperatif reddini savunmuş, birleşen davasından sigorta borcunun tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemenin asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair kararı, davalı ve karşı davacı kooperatif vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve birleşen davada davacı kooperatifin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Taraflar arasında düzenlenen 28.08.1999 tarihli protokolde, alacak ve borçlar belirlenmiş, kooperatif tarafından 14.699,95 TL sigorta borcunun ödeneceği kabul edilmiştir. Asıl davada sigorta borcu da dahil edilerek davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiş ve hükmedilmiş ise de, bu borcun tamamının kooperatifçe yargılama sırasında ödenmiş olduğu sabittir. O halde sigorta borcunun mahsubu halinde asıl davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekeceğinden mükerrer ödemeye sebep olacak şekilde hesaplamaya katılarak asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2011/4330, K. 2012/861, 16 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama