Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2011/5178 K.2012/2092

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı ve davalı Çevre ve Orman Bakanlığı Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR -

Dava, Borçlar Kanunu’nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar davacı yüklenici ile davalı iş sahibi Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davacının tüm, davalı Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı’nın sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, davalılardan Özel Çevre Koruma Kurumu hakkında açılan dava kısmen kabul edilerek 105.568,48 Euro’nun bu davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Bu durumda davalı Özel Çevre Koruma Kurumu’nun, bu davalıdan tahsiline karar verilen 105.568,48 Euro’nun davanın açıldığı tarihteki kur uyarınca belirlenen (105.568,48 Euro x 1.60 TL/Euro =168.909,56 TL) üzerinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 13.834,57 TL vekâlet ücreti ile sorumlu tutulması gerekirken, hüküm fıkrasında diğer davalı yönünden belirlenen vekâlet ücreti tutarı gösterilip infazı mümkün olmayacak şekilde “davalı idarenin hüküm altına alınan tazminat miktarı oranında sorumlu tutulmasına” şeklinde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan mahkemece “reddedilen miktar yönünden belirlenen 4.069,80 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine” karar verilmiştir.

Oysa, davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 50.000 Euro’nun davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, 22.03.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile davadaki talebini 2.738.583Euro arttırılarak toplam 2.788.583 Euro’ya yükseltmiştir.Davalı Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı yönünden dava 105.568,48 Euro üzerinden kabul edilmiştir.

Bu durumda, davalı kurum yönden davada reddedilen miktar (2.788.583 Euro-105.568,48 Euro x 105.568,48 Euro =2.683.014,52 Euro) olup davalı kurum yararına, reddedilen bu miktarın ıslah tarihindeki kur dikkate alınarak belirlenen tutarı (2.683.014,52 Euro x1.76 TL/Euro =4.722.105,55 TL) üzerinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 70.172,10 TL vekâlet ücretinin hüküm altına alınması gerekirken, diğer davalı yönünden reddedilen miktar dikkate alınarak belirlendiği anlaşılan 4.069,80 TL vekâlet ücretine hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

Mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirse de, düşülen hataların giderilmesi yeniden yargılamaya ihtiyaç göstermediğinden hükmün HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalı Özel Çevre Koruma Kurumu’nun sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm fıkrasının 8.bendinin “a” fıkrasında yer alan “davalı idarenin hüküm altına alınan tazminat miktarı oranında sorumlu tutulması” kelimelerinin karardan çıkartılmasına,

yerine “davalı kurumun davacı yararına belirlenen 69.825,30 TL vekâlet ücretinin 13.834,57 TL’sinden sorumlu olması kaydıyla" rakam ve kelimelerinin yazılmasına, yine aynı bendin “b” fıkrasının karardan tamamen çıkartılarak yerine “b” fıkrası olarak “reddedilen miktar yönünden belirlenen 4.069,80 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...