KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2011/7499 E., 2012/3978 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Hakimliği
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca gecikme tazminatı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davacı arsa sahipleri ... ve ... ile davalı yüklenici ... arasında ... 7. Noterliği'nde imzalanan 03.04.2008 gün 11785 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı yüklenici davacı arsa sahiplerine ait arsa üzerine inşaat yapımını üstlenmiş, sözleşmenin 3. sayfası ve eki krokiye göre zemin kat 3 ve 1. normal kat 6 nolu bağımsız bölümlerin arsa sahibi Binali Yıldırım'a, zemin kat 5 ve 1. normal kat 8 nolu bağımsız bölümlerin arsa sahibi ...'e ait olacağı kararlaştırılmıştır. Buna göre davacı arsa sahiplerine verilecek bağımsız bölümler toplam dört adettir. Davacı üçüncü kişi ..., yükleniciden bir adet bağımsız bölüm satın almıştır.
Davacı ...'in davası reddedildiğine göre davacı arsa sahiplerine verilecek toplam dört daire için 500,00 TL x 8 ay 13 gün gecikme x 4 bağımsız bölüm = 16.864,00 TL gecikme tazminatına hükmedilmesi gerekirken davacı ...'in dairesi ile ilgili kira tazminatının bilirkişi raporunda hesaplanan miktara dahil olduğu gözden kaçırılarak kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2011/7499, K. 2012/3978, 30 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama