KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2011/7535 E., 2012/1627 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Hakimliği
Karar Metni
373 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptâli ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; birlikte ifa suretiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı arsa sahibi vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Açılan bir davada, davalının yargılama gideriyle sorumlu tutulabilmesi için davanın açılmasına kusuruyla sebebiyet vermesi ve davacının davada haklı çıkması gerekir.
Somut olayda dava birlikte ifa suretiyle sonuçlandırılmış olup, tapu iptâli ve tescil kararı birlikte ifasına karar verilen miktarın davalıya ödenmesi şartına bağlandığından davanın açılmasına davalının kusuruyla sebebiyet verdiğinden ve dava tarihindeki koşullara göre davacının davasında haklı olduğundan sözedilemez.
Bu durumda mahkemece harç, masraf ve vekâlet ücretinin davacı üzerinde bırakılması gerekirken davalının harç, masraf ve vekâlet ücretiyle sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya ihtiyaç göstermediğinden 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2011/7535, K. 2012/1627, 14 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama