KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2012/3882 E., 2012/5246 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Hakimliği
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Asıl dava, ödenmeyen bakiye iş bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsili, karşı dava ise; yapılan işin kabul edilemeyecek derecede ayıplı olması nedeniyle yapılan ödemenin tahsili istemleriyle açılmış, mahkemenin; görevsizliğine dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Mahkemece, asliye hukuk mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilerek yargılama giderlerine hükmedilmiştir.
Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK’nın 331/2. maddesinde görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkemece hükmedileceği; davaya o mahkemede devam edilmemesi halinde ise; talep üzerine davanın açıldığı mahkemece davacının yargılama giderlerinden sorumlu tutulacağı hükmüne yer verilmiştir.
Yasa’nın bu hükümleri karşısında mahkemece; yargılama giderlerinin görevli mahkemesince dikkate alınmasına karar verilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. Ne var ki; düşülen bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2012/3882, K. 2012/5246, 10 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama