Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2012/646 K.2012/7819

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-k.davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl dava, fazla ödemenin iadesi, birleşen dava ise bakiye iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış; mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve karşı davalı yüklenicinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı ve karşı davacı taşeronun temyizine gelince; asıl davada davacı yüklenici davalı taşerona 20.704,67 TL fazla ödeme yapıldığını ileri sürerek tahsilini istemiş, dava tamamen reddedilmiştir. Davalı yargılamada kendisini vekille temsil ettirdiğinden ve davaların birleştirilmesi halinde her dava için ayrı vekâlet ücreti tayini gerektiğinden, reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı taşeron yararına 2.484,00 TL nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmamıştır.

Öte yandan mahkemece karşı davada hüküm altına alınan miktar üzerinden 20.367,19 TL x 0,0594 = 1.209,82 TL harç hesaplanıp, peşin alınan 307,50 TL düşüldükten sonra kalan 902,32 TL'nin davacı-karşı davalıdan alınarak hazineye irat kaydına karar verilmesi gerekirken, hem harcın yanlış hesaplanması, hem de ikiye bölünerek bir kısmının davacı-karşı davalıdan, bir kısmının da davalı-karşı davacıdan tahsili yasaya aykırı olmuştur.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekirse de yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.