Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2012/6922 K.2013/4350

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş, davalı ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ...ile davalı ... ve Tic. Ltd.Şti. vekili Avukat ... ve davalı ... San. ve Tic. A.Ş vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Davacı temyizine gelince:

Davada talep edilen alacağa ödeme tarihinden itibaren ticari faiz yürütülmesi talep edilmiş, mahkemece hüküm altına alınan alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Dava konusu edilen alacağa temerrüt faizi yürütülebilmesi için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp borçlunun ayrıca temerrüde düşürülmesi zorunludur.

Davacı tarafından dava tarihinden önce davalıya gönderilen 25.02.2009 tarihli yazıda ödemenin yapılması istenilmiş, yeniden davalılara gönderilen 19.03.2009 tarihli yazıda ise ödemenin 10 gün içinde yapılması istenilmiş, bu yazı 25.03.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir. Yeniden verilen ödeme süresi tebliğ tarihine eklendiğinde davalıların 05.04.2009 tarihinde temerrüde düşürüldükleri anlaşılmaktadır.

O halde bu tarihten faiz yürütülmesi gerekirken dava tarihinin faize başlangıç alınması doğru olmadığından karar bozulmalıdır. Ne var ki düşülen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya ihtiyaç göstermediğinden hükmün HMK’nın geçici 3. madde yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.