Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2012/7483 K.2013/996

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, 818 Sayılı Borçlar Yasası’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit ve %40 maddi giderim istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; yerel mahkemece davanın reddine asıl alacağın %40’ına isabet eden 4.892,00 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Yapılan yargılama sonucu davanın reddine ilişkin verilen kararla birlikte borçlu (davacı)nın %40 oranında tazminatla sorumlu tutulabilmesi için alacaklı (davalı)nın bir icra takibi yapmış olması, borçlu (davacı)nın İİY’nin 72/2.3. maddeleri hükmü gereğince takibin durdurulması veya icra veznesine yatan paranın alacaklı (davalı)ya ödenmemesi konusunda ihtiyati tedbir kararı alması ve aldığı bu kararın infaz edilmiş olması gerekmektedir.

Dava konusu somut olayda ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2005/15308 Esas sayılı dosyasında ve ... 5. İcra Müdürlüğü’nün 2005/15698 Esas sayılı dosyasında alacağın tahsili için icra takibi yapılmış, ancak icra takibinin önlenmesi, icra veznesine yatırılacak paranın ödenmesinin engellenmesi yönünde herhangi bir ihtiyati tedbir kararı verilmediği dosya kapsamıyla açıklık kazanmıştır, bu durumda davalı yararına %40 giderim tayini için gerekli yasal koşullar oluşmamıştır.

Buna rağmen asıl alacağın %40’ına isabet eden 4.892,00 TL tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır. Yukarıdan beri yapılan açıklamalar nedeniyle kararın bozulması gerekirse de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.