Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2012/991 K.2012/6276

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, tazminat ve ifaya ekli cezanın tahsili istemleri ile açılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenici şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, davalı yüklenici şirkete gönderdiği ... 7. Noterliği’nin 24.04.2008 tarih 11285 yevmiye numaralı ihtarnamesinde ceza olarak 15.000 Amerikan Dolarının tahsilini istemiş, bu ihtarname davalı şirkete 25.04.2008 tarihinde tebliğ edilmiştir. Mahkemece ifaya ekli ceza olan ve karar altına alınan miktara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş, karar bu yönden davacı tarafça temyiz edilmemiştir.

Bu durumda davalı şirket 4.600 USD yönünden ıslah harcının yatırıldığı 26.09.2011 tarihinde temerrüde düştüğü halde cezanın tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesi doğru olmamıştır.

Aynı şekilde dava dilekçesinde 10.000,00 TL tazminat istenmiş olup 26.09.2011 tarihinde ıslah ile miktar arttırıldığına göre, 25.000,00 TL’nin 10.000,00 TL’sine dava tarihinden, kalan 15.000,00 TL’sine ıslah harcının yatırıldığı 26.09.2011 tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken, tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesi hatalı olmuştur.

3-Davacı arsa sahibinin temyiz itirazına gelince; sözleşmede kararlaştırılan ifaya ekli ceza USD cinsinden olduğuna göre, bu para cinsi üzerinden cezanın tahsiline karar verilmesi gerekirken maddi hata sonucu tahsiline karar verilen ceza miktarının TL olarak gösterilmesi de yanlış olmuştur. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK’nın geçici 3. madde yollaması ile HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.