Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2013/2163 K.2014/1290

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-B.. A..A.. Şubesi'nin 11.04.2011, 02.03.2011 ve 12.04.2011 tarihli EFT dekontlarında havale gönderilen H..Petrol Ürünleri Ticaret olup bunların davacı taşeronun H.. Petrol Ürünleri Ticarete olan borcuna mahsuben ödendiği yasal delillerle kanıtlanamamış ise de; davalı tarafça sunulan 05.04.2011 gün 203 sayılı tediye makbuzundan davalı yükleniciden, davacı taşeronun 30.000,00 TL tahsil ettiği anlaşılmaktadır. Tediye makbuzunda “işçilik karşılığı hesabından düşülmüştür” şerhi yazılı olmakla birlikte bu ödemenin hangi işe ait olduğu konusunda açıklık bulunmamaktadır. Davacı, davalı ile A..K..N..G.. yapımı işi ile ilgili de aralarında eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğunu ve bu ödemenin o iş için yapıldığını savunmuştur.

Bu durumda mahkemece 05.04.2011 tarihli tediye makbuzu ile yapılan ödemenin sözleşme konusu iş için mi yoksa N..G..yapım işi için mi olup olmadığı hususunun N.. G.. yapımına ilişkin sözleşme ve ekleri ile yapılan ödeme belgeleri taraflara ibraz ettirilip değerlendirilmek suretiyle ve ödemenin başka bir iş için yapıldığını kanıtlamak yükü davacı taşerona ait olduğundan, dava dilekçesinde sair delil denilmek suretiyle yemin deliline de dayanılmış olması sebebiyle, gerekirse bu konuda davalıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı miktarda kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.