KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2013/2695 E., 2014/2509 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2014
- Mahkemesi
- 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeliyle, kâr kaybı alacakları ile irad kaydedilen teminat mektubu bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Yanlar arasında imzalanan 11.11.2010 tarihli sözleşmede bedel KDV hariç 519.810,00 TL olup, toplam olarak miktar belirlendiğinden, anahtar teslimi götürü bedelli sözleşmedir. Bu niteliği itibariyle hak edilen imalât bedelinin fiziki gerçekleşme oranının tespiti ve bu oranın götürü bedele uygulanmasıyla tespiti doğrudur.
Hükme esas alınan 11.10.2012 tarihli bilirkişi kurulu ek raporunda yemekhane işinin sözleşmeye dahil olup yapılmadığı ve bunun da tüm işin %26'sına isabet ettiği belirlenmiş, mahkemece de bu rapora itibar edilerek %74 fiziki gerçekleşme oranına göre alacak hesaplanarak dava sonuçlandırılmıştır. Aynı bilirkişi kurulu ek raporunda eksik ve ayıplı işler nedeniyle 4.500,00 TL'nin de iş bedelinden düşülmesi gerektiği de belirtilmiştir.
Davacı tarafça dava dilekçesinde bilirkişi raporunda belirtilen eksik işler bedeli 4.500,00 TL düşüldükten sonra imalât bedeliyle talepte bulunulmuştur.
Bu durumda mahkemece, davacının hesaplanan ve hükmedilen 57.370,61 TL'den 4.500,00 TL eksik işler bedeli düşüldükten sonra kalan 52.870,61 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak yazılı miktarda kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2013/2695, K. 2014/2509, 10 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama